John wil vandaag: de Oomskinderpeer

Ik kreeg afgelopen donderdag een mailtje van mijn zoon of ik wat in zijn blog wilde schrijven, omdat hij een weekendje weg is. Natuurlijk wil ik dat voor mijn kind doen. Maar ja, waar moet ik het nou over hebben en het moet ook nog in relatie zijn met de naam van zijn blog: “Wat wil ik vandaag?”

Ik liep al te piekeren, maar ik kon er niet opkomen. Vanmiddag toen ik thuis kwam vroeg mijn vrouw, terwijl ze peertjes zat te schillen, aan mij: “Lust je ook een peertje?” Nou… mijn vader zei altijd: “een lekker peertje is niet vies”. Dus al peuzelend aan dat peertje bedacht ik me ineens dat er een bijzonder perenras is in Nederland: de Oomskinderpeer.

Deze handpeer, wordt gerekend tot een oud perenras. Ze wordt al jaren niet meer commercieel geteeld vanwege de lage kilogram opbrengst en is daardoor minder bekend geworden. Het ras is in Nederland door de goede vruchtkwaliteit zeer populair geweest en kwam overal in Nederland voor.

De oogsttijd is eind juli tot half augustus. De vruchten rijpen snel en moeten binnen een paar dagen geoogst en gegeten worden. Oomskinderpeer is een zeer vroege en smakelijke handpeer. Dus, wat ik wil vandaag, gaat voor deze peer niet op, want de oogst is al voorbij.

De smaak van de Oomskinderpeer is zoet, maar wordt snel melig. De peer is bij hardrijpheid ook als stoofpeer te gebruiken, maar blijft na het koken wit.

Hoe de peer aan deze naam is gekomen, is onduidelijk. Maar wat voor mij wel duidelijk werd tijdens het schrijven van dit blog, dat Jeroen een echt Oomskind is, ook zoet en soms melig.